![]() |
![]() |
|
|
| ||||
|
عهد نامه جهانی حقوق کودک قسمت ا ول
ماده 1 (تعريف)
مطابق اين پيمان نامه، يک کودک، انسانی است که سن هجده سالگی را هنوز تمام نکرده است مگر اينکه سن بلوغ از نظر حقوق جاری در کشورهای مربوطه زودتر تعيين شده باشد.
ماده 2 (ممنوعيت تبعيض)
1) حکومتهای عضو اين پيمان، برای هر کودکی که در قلمرو آنهاست، بدون تبعيض و يا فرق گذاری و بدور از هرگونه وابستگی به نژاد، رنگ پوست، منشاء اجتماعی و قومی و يا ملی، ميزان دارايی، معلوليت، وضعيت سرپرست و يا والدين و هر موقعيت ديگری که کودک در آن است، اجرای حقوق مندرج در اين پيمان نامه را تضمين ميکنند.
2) حکومتهای عضو اين پيمان، تمام اقدامات لازم را انجام ميدهند تا اين اطمينان کامل را بوجود آورند که هر کودکی از همه اشکال تبعيض و فرق گذاری در امان است و بخاطر ابراز عقيده و جهان بينی و فعاليت های والدين يا سرپرست يا اقوام خودش مجازات نمی شود. ماده 3 (نفع کودک)
1) درانجام هر اقدامی که به نوعی به کودک مربوط ميشود، چه در بخش عمومی،
|
||||
|
¤ نوشته شده توسط باران در چهارشنبه 9 خرداد 1386
ساعت 09:07
¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | | ||||
|
قدرت اجرايی کنوانسيون، طبق ماده 49 دوم سپتامبر 1990
بر اساس اصول پايه ای سازمان ملل متحد که از طرف تمامی نمايندگان جامعه بشری عضو آن پذيرفته شده است، احترام به ارزش ذاتی و برابری خدشه ناپذير حقوقی انسانها ترسيم گر آزادی، عدالت و صلح در جهان است.
ملتهای دنيا بر مبنای همين اعتقاد به مقام و منزلت انسانی، خواهان سعادت عموم بشری در قالب پيشرفتهای اجتماعی، بهبود وضعيت زندگی همراه آزاديهای هر چه بيشتر هستند. با اعلام پذيرش اعلاميه جهانی حقوق بشر از سوی سازمان ملل متحد و تضمين بهره مندی تک تک افراد بشری از حقوق مندرج در آن بدور از وابستگيهای نژادی، جنسی، مذهبی، فرهنگی، سياسی، مالی، قومی و يا هرگونه تبعيض ديگری. و با توجه به اينکه سازمان ملل متحد در اعلاميه جهانی حقوق بشر به رعايت حقوق ويژه ی کودکان و حمايت آنها تاکيد کرده است. و با آگاهی به اينکه خانواده، واحد ساختاری جامعه و مکان رشد و پرورش تمام اعضای آن و به ويژه شکل دهنده ی شخصيت کودکان است. و اينکه کودکان برای شکوفايی خود نيازمند داشتن خانواده ای هستند سرشار از محبت، عشق، تفاهم و احترام. و با اين يادآوری که بايد کودک را برای فردای جامعه آماده و او را مطابق ايده آل های اعلام شده از طرف سازمان ملل يعنی آزاديخواه، باشخصيت، صلح جو با روحيه ای دارای تفاهم و همبستگی تربيت نمود و با توجه به ضرورت حمايت ويژه کودکان مطابق مصوبات بين المللی مختلف و از آن جمله: قرارداد ژنو در سال 1924 ميلادی در باره حقوق کودکان، قرارداد رعايت حقوق کودکان از طرف مجمع عمومی سازمان ملل متحد در بيستم نوامبر 1959 ميلادی، اعلاميه ی جهانی حقوق بشر، پيمان بين المللی در باره حقوق سياسی و شهروندی (بخصوص در ماده 23 و 24 آن)، پيمان جهانی برای حقوق اجتماعی، سياسی و فرهنگی (بخصوص در ماده 40)، اسناد و اساسنامه های ديگر تشکل های بين المللی که بنفع کودکان فعاليت ميکنند. و بدنبال آنچه در اسناد حقوق کودک ذکر شده است، مبنی بر اينکه: کودک بخاطر عدم بلوغ جسمی و روانی خود، نيازمند حمايت ويژه حقوقی قبل و بعد از تولد ميباشد. و بر اساس مصوبات و قراردادهای مربوط به حمايت کودکان و بخشنامه های سازمان مل در باره تعيين حداقل سن و شرايط مجازات قانونی برای نوجوانان و حمايت از زنان و کودکان در زمان جنگ و درگيريهای مسلحانه. و بر پايه اين واقعيت که در بسياری از کشورهای دنيا، کودکان در موقعيت بد و نابسامانی زندگی ميکنند و نياز به توجه فوری و ويژه دارند. و با درک اهميت و ارزش همکاری های بين المللی برای بهبود شرايط زندگی کودکان در همه ی دنيا و بويژه در کشورهای در حال رشد.
پيمان نامه ای برای حفظ و رعايت حقوق کودکان جهان به قرار زير تصويب ميشود:
(شرح عهد نامه حقوق کودک در پست بعدی ) |
||||
|
¤ نوشته شده توسط باران در دوشنبه 31 ارديبهشت 1386
ساعت 09:41
¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | | ||||
|
کودکان خیابانی یک مسئله جهانی است که به همه ما مربوط می شود. برابر برآورد سازمان جهانی دفاع از حقوق بشر در حدود ۱۰۰ میلیون کودک در سراسر جهان در خیابان کار و زندگی می کنند. آنها برای زنده ماندن به کارهای گوناگون از جمله : گدایی ، فروشندکی ( سیگار ـ میوه ، گل و روزنامه و .....) بزه کاری و تن فروشی مشغول هستند. بخشی از آنها با خانواده هایشان ارتباط دارند و بخش دیگر یا از خانه فرار کرده اند و یا اینکه توسط خانواده به دلیل مشکلات مالی رها شده اند. این کودکان در پارکها ، خرابه ها و یا زیر پلها می خوابند. تعداد زیادی از آنها به مواد مخدر معتاد هستند و گاهی از موادی استفاده می کنند که به آنها آسیب های مغزی ماندگار وارد می کند.
برابر کنوانسیون جهانی خقوق کودک تمامی کشورهایی که آن را امضا کرده اند وظیفه دارند سلامت فیزیکی ، روانی ، اخلاقی و اجتماعی کودکان را تضمین کنند. متاسفانه در بیشتر کشورهای توسعه نیافته با وجود پذیرش کنوانسیون حقوق کودک دولتها در عمل از انجام وظیفه خود شانه خالی می کنند. در بیشتر کشورهای توسعه نیافته نزدیک به نیمی از جمیعت را افراد زیر ۱۸ سال تشکیل می دهند و به دلیل رشد اختلاف طبقاتی و رشد ناموزون اجتماعی خانواده های تهیدست به تدریج به کناره شهر ها رانده می شوند. تامین یک زندگی حداقل برای روستاییان نیز دشوار می گردد و آنها نیز به سوی شهر ها سرازیر می گردند. در کشورهایی که دچار جنگ داخلی هستند و یا دگرگونیهای طبیعی مانند خشکسالی ، سیل و زلزله امکان زندگی را از آهالی محل آسیب دیده سلب کرده است آنها را به سوی شهر ها روانه می کند. از آنجاکه تعداد فرزندان خانواده ها ی تهیدست معمولا زیاد است و خانواده ها توان پاسخ گویی به نیاز های آموزشی و بهداشتی فرزندانشان را ندارند این کودکان برای تامین نیازهای خود و خانواده از حاشیه شهر ها به سوی شهر ها سرازیر می شوند و زندگی نوین خود را در خیابان آغاز می کنند که آغازی است به مانگاری آنها در خیابان. |
||||
|
¤ نوشته شده توسط باران در شنبه 29 ارديبهشت 1386
ساعت 09:00
¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | | ||||
|
یازده کودک در بند تنبیهی زندان اوین
در فضای دودگرفته بند تنبیهی زندان اوین، در فضای پر از زنانی که سیگار بر گوشه لب در راهروها در حرکتند و پر از زنانی با آثار عمیق خودزنی های شدید بر دستانشان،در فضایی پر از فحش و فریادهای بلند، پسر کوچکی در بغل یک زن توجهم را به خود جلب می کند؛ زن جوانی که می گوید بیست و دو سال سن دارد و ابروهایش را کامل تراشیده است. اعتیاد داشت و بدنش می لرزید به طوری که هر لحظه نگران افتادن طفل کوچکی بودم که در آغوش دارد. سر صحبت را با او باز می کنم. می گوید که به جرم حمل مواد مخدر در زندان است و البته سال قبل هم از همسرش طلاق گرفته و حضانت پسر کوچکش با خود اوست.از او می پرسم که چرا فرزند کوچکش را به مادربزرگش در خارج از زندان نسپرده است؟ می گوید که دو ماه قبل، مادربزرگش از او نگهداری می کرده ولی به دلیل گریه های شدید و ناآرامی کودک، او را به زندان انتقال داده اند تا نزد مادرش زندگی کند. نام فرزندش امید است و یک سال و نیم سن دارد. می خواهم چند لحظه ای کودکش را به من بسپارد. لرزش های خفیفی که امید کوچک دارد نگرانم می کند و مادرش می گوید:" یک خرده ضعیف و عصبی است".می گوید همراه با ده زن دیگر که آنها هم دارای نوزادانی هستند در یک سلول زندگی می کنند. روزی دو وعده غذای گرم مخصوص به کودکان داده می شود و برای تغذیه کودکان شان با شیرخشک و غذای مکمل، هیچ محدودیتی ندارند. اما آنچه بیشتر از همه او را نگران می کند فضای بند تنبیهی است و به همین دلیل هم مادر همواره نگران، کودکش را از آغوش خود جدا نمی کند. هنوز چند لحظه ای از صحبت با زن که مادر امید است، نگذشته که صدای فریادهایی از راهروی طبقه بالا، به گوش می رسد. چند زن ....... |
||||
|
¤ نوشته شده توسط باران در دوشنبه 24 ارديبهشت 1386
ساعت 06:50
¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | | ||||
|
سلام متاسفم که یه انسانم..... میخوام از اون بنویسم از همون که اسمش دعا بود.فقط 17 سال داشت. مهم نیست که ایرانی ها یا مسلمون ها یا هر فرقه دیگه به این سن چی میگن.نوجوانی ،بلوغ..... من معیار جهانی رو در نظر میگیرم. دعا هنوز کودک بود.اصلا ، یک آدم بود.یک آدم که حق انتخاب داشت.حق عشق ....... حق زندگی.... آی آدم ها..... چی بگم؟دلم پره بغضه !
خبر رو خودتون بخونین تو ادامه مطلب اگه هنوز انسانی تنها کاری که از دستت بر میاد یه اعتراضه این کوچک ترین کاریه که میتونی انجام بدی.... http://www.petitiononline.com/kurdish/petition.html |
||||
|
¤ نوشته شده توسط باران در شنبه 22 ارديبهشت 1386
ساعت 08:38
¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | | ||||
|
||||
|
¤ نوشته شده توسط باران در جمعه 21 ارديبهشت 1386
ساعت 09:39
¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | | ||||
|
||||
|
¤ نوشته شده توسط باران در جمعه 21 ارديبهشت 1386
ساعت 09:15
¤ لينک مطلب | ارسال به دوستان | |
||||
|
|
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
قسمت اول عهدنامه .....کنوانسیون حقوق کودک...... کودکان خیابانی کودکان زندان..... پشیمونم از انسان بودنم...... |
| موضوعات |
| نویسندگان |
|
شیما عبدی |
| دوستان |
| ياهو |
|
|
| خبرنامه |
|
|
| جستجو |
|
|
| آماروبلاگ |
|
نظرات: 54 نوشته ها: 7 بازديد امروز: 6 بازديد ديروز: 6 کل بازديدها: 6586 |
|
RSS
|